Door Erik op zaterdag, 09 mei 2026
Categorie: Fictie

Draadloos verlengsnoer

Jan was al een hele voormiddag door de campingwinkel aan het slenteren. Niet omdat hij iets dringend nodig had, maar omdat hij zich verveelde én omdat hij een zwak had voor gadgets die hij eigenlijk niet begreep.

Hij had al drie keer dezelfde rekken bekeken: haringen, luchtmatrassen, zonnecrème factor "smelt niet weg bij 40 graden"… tot zijn oog viel op iets bijzonders.

Een doos met daarop in grote letters: "Draadloos verlengsnoer – nooit meer last van kabels!"

Jan bleef staan. Knipperde eens. Las het nog een keer.

"Draadloos… verlengsnoer?"

Hij keek rond of iemand hem in de gaten hield. De winkelbediende stond verderop een opblaasbare eenhoorn op te blazen (zonder succes), dus Jan pakte de doos voorzichtig vast.

"Aha," mompelde hij, "dit is dus de toekomst."

Op de achterkant stonden vage beloftes:

- "Ideaal voor camping"

- "Geen struikelgevaar"

- "Werkt… meestal"

Dat laatste zinnetje negeerde hij volledig.

Aan de kassa vroeg hij nog:
"Zeg, hoe ver reikt dat draadloos dan?"

De verkoper keek hem een seconde te lang aan en zei:
"Euh… hangt een beetje van de… verbinding af, meneer."

Jan knikte alsof hij het volledig begreep.

Terug op de camping verzamelde hij meteen publiek. Zijn buurman, een koppel met een te grote tent en iemand die al sinds gisteren probeerde een satellietschotel uit te richten, kwamen nieuwsgierig dichterbij.

"Let op," zei Jan trots. "Dit is revolutionair."

Hij stak de eerste stekker in het stopcontact van zijn caravan. De antenne sprong omhoog alsof hij klaar was om signalen uit de ruimte te ontvangen. De tweede stekker zette hij naast zijn tafeltje, waar een lamp op stond.

Hij ging er even plechtig voor staan.

"En nu… draadloos stroom."

Iedereen hield zijn adem in.

Niets.

Jan kuchte. Verplaatste de stekker een paar centimeter.

Nog steeds niets.

Hij draaide één antenne een beetje schuin.
Daarna de andere.

"Misschien moet hij even… verbinden," fluisterde hij.

De buurman beet op zijn lip om niet te lachen.

En toen – floep! – de lamp sprong aan.

De groep keek verbaasd. Jan straalde.

"Zie je wel! Werkt perfect!"

Op dat moment waaide er een licht briesje… en achter de caravan werd heel subtiel een gewone verlengkabel zichtbaar die naar de lamp liep.

De buurman kon zich niet meer inhouden en begon luid te lachen.

Jan keek, zag de kabel… keek terug naar zijn publiek… en haalde zijn schouders op.

"Ja," zei hij kalm, "draadloos met automatische kabel-back-up. Dat is de premium versie."