Ik ben een miniatuur van mijn grote ik. Niet "klein beetje kleiner", maar lego-figuurtje-klein. En het ergste? Ik kan niet bewegen zoals mijn grote ik. Mijn grote ik loopt, springt, drinkt koffie. Ik? Ik kan alleen… wiebelend omvallen. Dag 1: De Ontwaking Ik werd wakker op een bureau naast een gigantische toetsenbordtoets die groter was dan mijn ap...
Er was eens een koppel dat zes maanden geleden een bijzonder hoofdstuk in hun leven begon: het hoofdstuk van zijn pensioen. Sommigen noemen dat "stoppen met werken", maar zij ontdekten al snel dat het eigenlijk betekent: eindelijk tijd hebben om te leven. 😊 De eerste weken waren een beetje vreemd. De wekker keek hen elke ochtend verwijtend aan...
Er was eens, in een bos waar de wifi verrassend goed werkte, een meisje met een rode kap. Ze heette Roodkapje en ze had een droom: het Sprookjes-Songfestival winnen. Maar er was een probleem. Haar grootste concurrent was Heidi uit Tirol, die bekend stond om haar jodels die glas konden breken en haar accordeon die zelfs bergen aan het dansen kreeg. ...
Op een frisse ochtend rijdt Jan zijn auto het tankstation op. De brandstofmeter knippert nerveus, alsof hij wil zeggen: "Doe iets… of we gaan straks wandelen." Jan stapt uit, kijkt naar het prijsbord en verstijft. "€2,89 per liter?! Dat is geen benzine meer, dat is vloeibaar goud!" mompelt hij. Hij pakt de slang, maar in plaats van meteen te t...
Bewoonster van Huis Nummer 17, Tandwielstraat, Stad der Rookpluimen en Onverklaarbare Uitvindingen Mijn allerbeste en mechanisch bewonderde Mejuffrouw, Moge deze brief u bereiken voordat de postkoets ontploft (dit gebeurt tegenwoordig vaker dan men in de brochure toegeeft). Ik schrijf u vanuit mijn werkplaats, waar mijn nieuwste uitvinding – een ze...
Het begon allemaal op een regenachtige dinsdag, waarop drie jonge katjes — Minoes, Jafar en Fluffy — besloten dat het genoeg was geweest. Ze woonden bij hun baasjes in een gezellig huis, maar het eten… tja. Dat was volgens hen "aanvaardbaar, doch culinair inspiratieloos." Vooral Jafar, die zichzelf "Chef de Kattenkeuken" noemde na het binge-watchen...
"Welkom, welkom!" riep Jules terwijl hij met theatrale zwaai zijn vest rechttrok. "Stap binnen op de Nautilus, het enige vaartuig waar je zeeziek kan worden zonder ooit een golf te zien." Wij stonden wat onwennig in de metalen gang, waar alles blonk, tikte, sistte of mysterieus borrelde. Overal koperen buizen, meters met wijzers die nerveus trilden...
Op een rustige namiddag zat Erik aan zijn houten tafel met zijn oude, trouwe schetsboek. Het was zo'n dag waarop een mens denkt: "Ik ga eens iets creatiefs doen." Dus nam hij zijn potlood, draaide het een beetje tussen zijn vingers en begon te tekenen. Eerst een hoofd… Dan een lichaam… Een beetje schaduw hier… Een paar lijnen daar… Langzaam v...
De ochtend hing zwaar boven de stad van rook en koper. Stoomwolken kronkelden tussen de torens, tandwielen zongen hun eeuwige lied, en ergens floot een luchtschip melancholisch alsof het zelf ook verliefd was. Postbode Percival Steamfoot stapte uit zijn knetterende stoomkoets en veegde het roet van zijn monocle. Hij droeg een uniform met zoveel kno...
In het stoffige stadje Hill Valley 1885½ — ja, dat halve jaartal bleek later een administratieve fout — stond jij midden op Main Street met je hoed lichtjes scheef en een blik die zei: "Dit gaat weer mislopen." Boven je hoofd knetterde bliksem alsof de hemel zelf popcorn maakte. Achter je stond de DeLorean, maar niet zomaar eentje. Nee, deze had wa...
Door te accepteren dat je toegang krijgt tot een dienst van een derde externe partij https://emarik.eu/